Montaż stropu filigran — podpory montażowe i nadbeton

Montaż stropu filigran wygląda prosto: żuraw kładzie płyty, ekipa wiąże zbrojenie, betoniarka wylewa nadbeton. Większość kosztownych błędów bierze się jednak z decyzji, które zapadają wcześniej — przy ustawianiu podpór i przy demontażu deskowania. Poniżej przebieg montażu według instrukcji obowiązującej dla naszych płyt.

Jedna zasada obowiązuje ponad wszystkimi pozostałymi: jeżeli instrukcja różni się od projektu montażowego lub rysunku elementu, obowiązuje dokumentacja projektowa — po potwierdzeniu przez projektanta konstrukcji.

Zanim przyjedzie pierwsza płyta

Na budowie muszą być dostępne: aktualny plan montażu, rysunki elementów, schemat podpór, rysunki zbrojenia uzupełniającego i dane o masie elementów.

Sprawdza się geometrię obiektu, rzędne podpór stałych, lokalizację otworów, podciągów i wieńców oraz zgodność z projektem podstawowym. Kolejność dostaw uzgadnia się tak, żeby rozładunek odpowiadał kolejności montażu.

Preferowane jest podawanie płyt bezpośrednio z pojazdu w miejsce wbudowania. Przy składowaniu pośrednim płyty układa się na równym, nośnym podłożu, a przekładki muszą leżeć w pionie jedna nad drugą, w strefach wskazanych przez zakład.

Liczbę warstw w stosie ustala się dla konkretnej dostawy, z uwzględnieniem masy, geometrii i nośności dolnej płyty. Nie wolno przyjmować stałej liczby warstw bez potwierdzenia.

Zakaz: składowanie na podłożu miękkim, pochyłym lub z przekładkami przesuniętymi w kolejnych warstwach.

Podpory montażowe — najczęstszy błąd

Podpory, dźwigary podporowe i podpory skrajne ustawia się i poziomuje przed dostawą pierwszej płyty. Muszą przenieść ciężar prefabrykatu, świeżego betonu, zbrojenia, pracowników, sprzętu i obciążeń montażowych.

I teraz rzecz najważniejsza, o którą najczęściej się potykamy:

Rozstaw podpór wynika wyłącznie z projektu montażowego.

Nie ma uniwersalnej reguły w rodzaju „co dwa metry" ani „co jedną piątą rozpiętości". Rozstaw zależy od grubości płyty, rozpiętości, obciążeń montażowych i schematu statycznego konkretnego stropu. Ustalanie go na podstawie doświadczeń z innego obiektu jest niedopuszczalne — tak samo jak poziomowanie podpór pod stropem, który jest już obciążony.

Jeżeli szukasz w tym artykule liczby, którą można przenieść na budowę bez zaglądania do projektu — takiej liczby nie ma i podanie jej byłoby nieodpowiedzialne.

Podnoszenie płyt

Do podnoszenia wykorzystuje się wyłącznie punkty wskazane na rysunku montażowym. Haki mocuje się w węzłach kratownicy, w miejscu połączenia pręta górnego z krzyżulcem. Zaczepienie haka za sam pręt górny pomiędzy węzłami jest błędem, który może skończyć się wyrwaniem zbrojenia.

Liczby punktów podnoszenia nie wyznacza sama długość płyty — dobiera się ją na podstawie masy, geometrii, rozmieszczenia otworów i sztywności elementu. Wszystkie wskazane punkty muszą zostać użyte.

Jeżeli rysunek nie stanowi inaczej, kąt cięgien przyjmuje się nie mniejszy niż 60° względem płaszczyzny płyty. Mniejszy kąt wymaga indywidualnego sprawdzenia sił w punktach podnoszenia.

Przed pełnym podniesieniem: próbne uniesienie na minimalną wysokość, kontrola równomiernego napięcia cięgien i poziomego ułożenia elementu. Udźwig żurawia potwierdza się dla rzeczywistego promienia pracy, nie dla wartości nominalnej z tabliczki.

Oparcie, styki i zbrojenie uzupełniające

Długości oparcia i położenie zbrojenia wystającego poza prefabrykat określają rysunki. Powierzchnie oparcia muszą być czyste i wypoziomowane.

Po ułożeniu płyt wykonuje się zbrojenie styków, zbrojenie dolne uzupełniające, górne, wieńce, podciągi oraz dozbrojenie otworów i przebić. Szacunkowe ilości zbrojenia dla typowych rozpiętości zebraliśmy w tekście o rozpiętościach, grubościach i zbrojeniu stropu filigran.

Nie wolno przecinać kratownic ani zbrojenia prefabrykatu bez pisemnej akceptacji projektanta. Otwory nieujęte w projekcie wymagają sprawdzenia położenia względem zbrojenia — niezależnie od średnicy.

Kontrola przed betonowaniem

Odbiór etapu obejmuje osiem punktów:

• zgodność ułożenia płyt z planem montażowym i kierunkiem orientacji,
• podpory kompletne, wypoziomowane, bez oznak wyboczenia i osiadania,
• długości oparcia zgodne z dokumentacją,
• zbrojenie styków, górne i dodatkowe wykonane zgodnie z rysunkiem,
• instalacje i otwory zabezpieczone,
• zapewniona otulina zbrojenia,
• krawędzie stropu zabezpieczone przed upadkiem,
• zbrojenie i podparcie odebrane przed betonowaniem.

Duże otwory zabezpiecza się przed wpadnięciem pracownika, sprawdza szczelność krawędzi i przepustów.

Nadbeton

Górną powierzchnię prefabrykatów się oczyszcza. Warunki przygotowania powierzchni i nawilżenia dostosowuje się do projektu technologicznego i pogody.

Beton układa się i zagęszcza tak, aby nie przemieścić zbrojenia ani nie przeciążyć lokalnie podpór. Pielęgnację rozpoczyna się bezpośrednio po zakończeniu układania — nie następnego dnia.

Kiedy zdjąć podpory

Kryterium demontażu jest osiągnięta wytrzymałość betonu i schemat obciążeń, a nie liczba dni od betonowania. Kalendarz jest tu myleniem skutku z przyczyną: te same czternaście dni przy innej temperaturze daje inną wytrzymałość.

Jeżeli projekt nie określa inaczej, częściowe odciążenie z ponownym podparciem bezpieczeństwa można rozważyć po osiągnięciu co najmniej 70% wymaganej wytrzymałości betonu. Pełny demontaż podpór następuje wyłącznie po spełnieniu kryterium wskazanego przez projektanta konstrukcji.

Przy realizacji kolejnych kondygnacji obowiązuje podparcie bezpieczeństwa: podpory wyższej kondygnacji przekazują obciążenia skupione na niższy strop. Sprawdzić trzeba nośność całej drogi przekazywania obciążeń aż do konstrukcji o wystarczającej wytrzymałości — nie tylko stropu bezpośrednio pod spodem.

Wykończenie

Dolna powierzchnia jest przygotowana do wykończenia zgodnie ze standardem powierzchni określonym w zamówieniu. Styki przygotowuje się systemem przeciwrysowym właściwym dla planowanej wyprawy.

Bruzdy i otwory wykonuje się wyłącznie w strefach dopuszczonych dokumentacją. Zbrojenia nie wolno przecinać również na tym etapie.

Pełna instrukcja z rysunkami, schematem podparcia kolejnych kondygnacji i formularzem odbioru jest do pobrania w dziale do pobrania, a parametry wyrobu opisuje karta stropów filigran.