Aura w Poznaniu — elewacje z betonu architektonicznego

Beton architektoniczny bywa mylony z betonem konstrukcyjnym pozostawionym bez wykończenia. Różnica jest w tym, że tutaj powierzchnia licowa jest celem, a nie efektem ubocznym: receptura mieszanki, rodzaj kruszywa, przygotowanie formy i sposób rozformowania dobiera się pod wygląd, który ma zostać na elewacji na dziesięciolecia.

Otwory rozmieszczono nieregularnie, a jeden z narożników poprowadzono po łuku. Każda płyta ma więc własną geometrię i własną formę; elementy montowano w ustalonej kolejności, bo żaden nie jest zamienny z sąsiednim.

Beton architektoniczny to jedyny materiał, w którym konstrukcja i wykończenie elewacji powstają w jednym elemencie. Powierzchnia licowa jest efektem receptury mieszanki i przygotowania formy, więc powtarza się na wszystkich płytach — czego przy tynku nakładanym na budowie nie da się zagwarantować.

Skutki tego wyboru widać dopiero po latach. Elewacja tynkowana jest warstwą nałożoną na konstrukcję i jako warstwa się starzeje: pęka na styku materiałów, brudzi się nierównomiernie, odbarwia od strony południowej i co kilkanaście lat wymaga odnowienia — czyli rusztowania wokół całego budynku i uchwały wspólnoty o funduszu remontowym. Beton architektoniczny nie ma warstwy, która mogłaby odpaść, bo powierzchnia licowa jest tym samym materiałem co element konstrukcyjny, na całej grubości. Zmienia się z czasem, ale zmienia się jednorodnie — patyna zamiast uszkodzenia.

Nasz zakres zamknął się na elewacjach — prace wykończeniowe wewnątrz budynku prowadzi generalny wykonawca.

Zakres prac: prefabrykowane płyty elewacyjne z betonu architektonicznego dla dwóch elewacji, transport oraz montaż na budowie.