Dom jednorodzinny w Klęku — ściany prefabrykowane

Montaż konstrukcji prefabrykowanej trwa dni, nie miesiące. Hałas ogranicza się do pracy dźwigu, a materiał nie leży na ulicy, bo przyjeżdża w kolejności ustawiania. Sąsiedzi mają uciążliwą budowę przez jeden tydzień zamiast przez pół roku — i to jest argument, który przy działce w zabudowie bywa ważniejszy od harmonogramu.

Ściany stabilizowano podporami montażowymi do czasu wykonania wieńca. Wieniec jest tym miejscem, gdzie technologie się spotykają: spina konstrukcję i przejmuje obciążenia z dachu. W murze trzeba go zaszalować, zazbroić, zalać i odczekać na dojrzewanie, zanim cokolwiek na nim stanie. Tutaj czeka na niego gotowa, ustawiona i wypionowana konstrukcja — a nie odwrotnie.

Montaż latem ma jeszcze jedną zaletę, o której na budowie mokrej mówi się rzadko. Upał jest dla świeżego betonu i zaprawy równie niekorzystny co mróz: woda odparowuje szybciej, niż zdąży przereagować z cementem, więc materiał traci część wytrzymałości, jeśli nikt go nie pielęgnuje. Element prefabrykowany dojrzewa w hali, w stałych warunkach — na budowie letni upał dotyczy już tylko ludzi, nie konstrukcji.

Dach, wykończenie i instalacje pozostały po stronie inwestora.

Ściany są z keramzytobetonu, produkowanego w klasach LC12/13, LC16/18 i LC20/22. Klasę dobiera się do obciążeń, a nie do budynku: w domu parterowym o niewielkich rozpiętościach wystarcza najlżejsza, przy większych obciążeniach schodzi się do gęstszej. Wybór zapada na etapie statyki, zanim element trafi na stół produkcyjny.

Zakres prac: keramzytobetonowe ściany zewnętrzne i wewnętrzne nośne z otworami okiennymi i drzwiowymi wykonanymi w formie, transport oraz montaż.